فوریت پزشکی یاسوج

ایجا قصد ندارم بدیهیات را شرح دهم و وقت گرانبهای دوستان را بگیرم . فقط چند موردی را ذاکر می شوم که دارند روی وجدان سنگینی می کند  . همه می دانیم که خواب شبانه برای تجدید قوای جسمی و روانی چقدر مهم است تا آنجا که بعضی از محققین به هیچ وجه بیدار ماندن در ساعت هایی که به طور بیولوژیک در بدن برای خواب تنظیم شده اند را توصیه نمی کنند چه برسد به اینکه کار پر استرس و سنگین از نظر جسمی و روحی را انجام دهند که معمولا برخی از افراد در زمان کار روزانه از آن گریزانند .

و اما ظلمی که به ما می رود فراتر از اینهاست خوب عجله نکنید عرض خواهم کرد :

1_ افراد معمولا وقتی صبح از خواب بیدار می شوند سرشار از انرژی هستند و با خوردن صبحانه همراه با خانواده این انرژی چندین برابر می شود و افراد این انرژی را با خود به محل کار می برند ساعتهای کار روزانه 8 یا 12 ساعت ، سر و کله زدن با ارباب رجوع و یا سر و کار داشتن با دستگاههای دقیق و یا کار های ساده جسمانی این انرژی را به تدریج تحلیل می برد و فرد را برای خواب و استراحت شبانه اماده می سازد . اما ایجا تازه شروع مشکل تکنیسینهاست آنها هم مثل بقیه افراد 12 ساعت کار پر استرس را تجربه کرده اند و درست موقعی که قوای جسمی و روانی آنها تحلیل رفته و نیاز به استراحت دارند باید 12 ساعت دیکر به کار ادامه دهند 12 ساعتی که از ساعت 8 شب تا 8 فردا صبح است خودتان بقیه اش را بخوانید . . .

2- آن موضوع اول را جمع کنید با این دومی که آن اقای تکنیسین 115 که در بالا گفتیم می خواهد در شرایطی که برای استراحت امن نیست { یعنی دارای استرس برای اعلام ماموریت } بخوابد با آنهمه خستگی سر بر بالین گذاشته ، پلکش سنگین شده ، ضربان قلبش آمده پایین و پایین تر و REM و NREM که تازه بیسیم منطقه پیج می کند آنهم نه یک بار و دوبار مثلا از 12 شب تا 8 صبح تقریبا بین 3 تا 5 بار و هر بار توقع این است که زیر یک دقیقه بیدار بشوی بیایی داخل آمبولانس آدرس بگیری و اعزام شوی . وای . . .

و اما طبق تحقیات اخیر دانشمندان به این نتیجه رسیداند که بیدار شدن و خوابیدن های متوالی با عث مرگ سلول های مغزی ، مشکلات قلبی و عروقی ، مشکلات روانی مانند افسردگی و پیری زود رس خواهد شد و توصیه آنها به افرادی که در کار های امدادی مجبور به تحمل شیفت شب هستند کاهش زمان مدت شیفت های شبانه و نخوابید در طول آن و کاهش فاصله ها {اینتروال ها} بین دوره های کار و استراحت است .

و اما در اورژانس تهران بعد گذشت بیش از 35 سال هنوز شیفت های کار 24 ساعت کار و 48 ساعت استراحت و به این ترتیب تکنیسین های 115 240 ساعت در ماه کار می کنند یعنی 65 ساعت اضافه کاری اجباری ، یعنی مرگ تدریجی . . .

 حالا باید چه کار کرد :

آقای مسئول ، آقای دکتر  که همه اینها را بهتر از من و بیشتر تز من می دانید شما که خودتان ساعت 4 بعد ظهر تشریف می برید منزل کمی نمی گویم دوستان ، نمی گویم همکارن ، به فکر زیر دستانتان باشید ما هم انسانیم و مثل شما همسر و فرزند داریم . لطف کنید ما را زیر این بار عظیم تنها نگذارید نمی گویم شق القمر کنید فقط کافی است تشریف ببرید کمی این طرف و آنطرف یک سرکی بکشید و استاندارد ها و تحقیقات افرادی را که سالها تحقیق کرده اند و مثل ما حقیقت را قربانی مصلحت نکردند ببینید آنوقت بیایید ما را هم نجات دهید و برای خود باقیات الصالحاتی ببرید که بسیار ارزشمند تر از متاع و میز زودگذر است .

اما دوستان همکار شما هم کاری کنید در مقابل نا حقی و احمال کاری ساکت نباشید بی تفاوت نباشید و در مورد ساعت شیفت کاری ، تغییر و یا اصلاح آن اگر نظری دارید بنویسید و اگر لینکی از تحقیقات انجام شده در این مورد دارید بگذارید تا دیگران هم استفاده کنند همینطور دوستان دانشجو .