سنكوپ(غش)‏

 

 

از دست رفتن كامل ولی موقت هوشیاری سنكوپ نام دارد. فرد دچار سنكوپ به صورت ‏ناگهانی هوشیاری خود را از دست داده و به زمین می افتد. مدت زمان سنكوپ از چند ‏ثانیه تا چند دقیقه است و بیمار به صورت خود به خود هوشیاری خود را به صورت كامل ‏به دست می آورد. ممكن است قبل از ایجاد سنكوپ فرد دچار احساس سرگیجه، تعریق ‏سرد و یا تهوع و استفراغ كند و یا كاملاً ناگهانی و بدون هیچ احساس قبلی سنكوپ رخ ‏دهد. بعد از به دست آوردن هوشیاری فرد معمولا كاملاً سرحال و بدون علائم است (مگر ‏در صورت ایجاد ضربه و آسیب بر اثر زمین خوردن).‏

 

 

علیرغم اینكه سنكوپ برای فرد یك اتفاق عجیب و ترسناك است ولی در واقع حدود ‏یك سوم افراد در طول زندگی خود حداقل یك بار دچار غش می شوند و 6-3 درصد از ‏مراجعات به بیمارستان بعلت سنكوپ می باشد. نكته مهم این است كه سنكوپ یك ‏بیماری نیست بلكه یك نشانه است و تشخیص دقیق بیماری منجر به سنكوپ اهمیت ‏دارد. اگرچه در اغلب موارد سنكوپ ناشی از علل غیر قلبی و خوش خیم است با این ‏حال در برخی موارد به علت بیماری قلبی بوده و در این موارد ممكن است آریتمی های ‏بدخیم قلبی زمینه ساز سنكوپ بوده و پیش آگهی كننده احتمال مرگ ناگهانی قلبی باشد. ‏نكته دیگر افتراق مواردی همچون تشنج و یا مسائل روانی از سنكوپ می باشد كه با شرح ‏حال دقیق بعمل آمده توسط پزشك به راحتی قابل انجام است.‏

 

 

سنكوپ غیر قلبی

این نوع سنكوپ خوش خیم بوده و معمولاً در افراد جوان و سالم دیده می شود. انواع ‏متفاوتی از بیماری های منجر به سنكوپ غیر قلبی وجود دارند كه اغلب خطر عمده ای ‏برای سلامتی فرد محسوب نمی شوند (مگر در صورت آسیب به هنگام زمین خوردن). ‏شایع ترین سنكوپ غیر قلبی كه به صورت شایع در افراد جوان دیده می شود، اصطلاحاً ‏سنكوپ وازوواگال نام دارد. در مبتلایان به این نوع سنكوپ ایستادن طولانی، استرس ها ‏و هیجانات روانی و گاهاً محرك هایی از قبیل دیدن خون، ادرار كردن و یا اجابت مزاج ‏به صورت متناقض باعث كاهش ضربان قلب و افت فشار خون و در نتیجه سنكوپ می ‏شود. تشخیص این نوع سنكوپ با تست ‏tilt‏ انجام می شود.‏

‏ در صورتی كه تكرار حملات كم باشد معمولاً نیاز به درمان خاصی به غیر از توصیه به ‏پرهیز از عوامل ایجاد كننده نیست. در مواردی كه حملات مكرر وجود دارد، ممكن است ‏نیاز به درمان دارویی و استفاده از جورابهای واریس باشد. در موارد نادر كه علائم شدید و ‏مقاوم وجود داشته باشد ممكن است بر اساس نظر پزشك نیاز به تعبیه پیس میكر باشد. ‏

 

یكی از علل شایع سنكوپ در سالمندان ، افراد دیابتی و مبتلایان به فشار خون كه تحت ‏درمان دارویی می باشند، افت فشار خون وضعیتی (اصطلاحاً ارتواستاتیك) است. ایستادن ‏ناگهانی از وضعیت نشسته یا خوابیده در این افراد به علت اختلال اعصاب اتونوم و تجمع ‏خون در اندام تحتانی منجر به افت فشار خون و گاهاً سنكوپ می شود. پرهیز از تغییر ‏وضعیت به صورت ناگهانی و یا در صورت لزوم قطع برخی داروها معمولا در رفع این ‏نوع سنكوپ كافی است. ‏

 

یكی دیگر از علل سنكوپ مخصوصاً در سالمندان سندرم كاروتید حساس می باشد. شبكه ‏عصبی موجود در سرخرگ كاروتید (واقع در زیر زاویه فك) در این بیماران به فشار ‏حساس بوده و ایجاد فشار مختصر در این ناحیه (با چرخاندن سر یا بستن كراوات یا یقه ‏محكم) منجر به تحریك عصبی و افت فشار خون و كاهش ضربان قلب شده و سنكوپ ‏ایجاد می شود. تشخیص این بیماری به راحتی توسط ماساژ كاروتید توسط پزشك و ‏مونیتورینگ هم زمان نوار قلبی و فشارخون انجام می شود. پرهیز از عوامل ایجاد كننده ‏لازم است با این حال در بسیاری از موارد برای پیشگیری از بروز حملات سنكوپ نیاز ‏به تعبیه پیس میكر می باشد. ‏

 

 

سنكوپ قلبی

مبتلایان به این نوع از سنكوپ در معرض عوارض خطرناك و به ویژه مرگ ناگهانی می ‏باشند. سنكوپ قلبی عمدتاً ناشی از آریتمی های قلبی است. گاهاً كندی ضربان قلب  ‏‏(برادیكاردی) در موارد شدید منجر به حملات سنكوپ می شود. در این موارد تعبیه پیس ‏میكر كافی بوده و نیاز به درمان دیگری نیست.‏

 

 

‏ تاكی كاردی بطنی، علت بدخیم تری برای سنكوپ می باشد. در صورتی كه تاكی كاردی ‏های بدخیم قلبی به صورت موقت و گذرا در فرد ایجاد شوند، سنكوپ ایجاد شده و با ‏قطع آریتمی فرد هوشیاری خود را بدست می آورد . با این حال ممكن است این آریتمی ‏ها طول كشیده و با ایجاد ریتم لرزشی بطنی ‏VF‏ به صورت خود به خود غیر قابل ‏برگشت نبوده و در صورت عدم درمان فوری(كاردیوورژن) منجر به مرگ می شود. ‏

مهمترین علائمی كه احتمال سنكوپ قلبی را مطرح می كنند شامل موارد زیر است:‏

‏1- سابقه بیماری سرخرگی قلبی و یا علائم آن به صورت درد قفسه سینه (آنژین) و یا ‏سابقه حمله های قلبی

‏2- وجود نارسایی قلبی كه توسط اكوكاردیوگرافی قابل تشخیص است. ‏

‏3- الكتروگرام قلبی غیر طبیعی كه توسط آن می توان به بیماری سرخرگی قلبی، ‏برادیكاردی، هیپرتروفی قلب و سایر بیماریهای آریتمی زا  از قبیل سندرم ‏QT‏ طولانی، ‏بروگادا و بطن راست آریتمی زا پی برد. ‏

‏4- سابقه خانوادگی مرگ ناگهانی در اقوام نزدیك‏

‏5- تشخیص آریتمی قلبی در هنگام ثبت هولتر‏

در صورتی كه تاكی كاردی های وخیم قلبی بعنوان علت سنكوپ شناخته شوند تنها ‏درمان مؤثر برای بیماران مبتلا تعبیه دفیبریلاتور قلبی‎(ICD)‎‏ می باشد.